میرزاقلمدون

پراکنده نویسی های بی در و پیکر

میرزاقلمدون

پراکنده نویسی های بی در و پیکر

میرزاقلمدون

میرزاقلمدون آدمی بود بسیار لاغر، کمی بلند و با خطوط قیافه ای کاملا ظریف و رفتاری در کمال دقت. آدمی که حتا در تکان دادن دست و پا، و گرداندن چشم رعایت جوانب را می کرد و احتیاط های لازم را به عمل می آورد. می کوشید که اگر لباسی بر تن می کند، این لباس اگر آراسته نیست پاکیزه باشد و جامه اگر از شال کشمیر پرداخته نشده، لااقل از ماهوت چرب قبای حاجی بازاری ممتاز باشد.
میرزاقلمدون ها معمولا محجوب و کم رو و مؤدب بودند. با اندک سخن نادرستی سرخ می شدند و بردباری و ادب مخصوصی از خود نشان می دادند. همچنین در همه چیز و همه کار ظرافتی داشتند که هیچ طبقه ای در آن زمان این ظرافت را به کار نمی بست. در عصری که فرضا لقمه های به اصطلاح کله گربه ای متداول بود، میرزاقلمدون بسیار کم غذا می خورد، آهسته غذا می خورد و پاکیزه غذا می خورد.

پرویز ناتل خانلری ـ از کتاب نقد بی غش

طبقه بندی موضوعی

۱ مطلب در اسفند ۱۳۹۵ ثبت شده است

گاهی یک هنرمند اثری از خودش به جا میذاره، حرفی می زنه، جمله ای می نویسه

که تأثیر مثبتش از هزار هزار منبر و خطابه و تریبون و حزب بازی و دیپلماسی به مراتب بیشتر و بهتره.

حضور نیافتن اصغر فرهادی در مراسم اسکار در اعتراض به سیاست های کینه توزانه ترامپ ، جای تحسین داره.


زنده باد چنین هنرمندی

۰۹ اسفند ۹۵ ، ۱۳:۲۰
میرزا قلمدون